Im bardziej jest się martwym, tym więcej się czuje, tym mniej się mówi.
Milczę. Gotuję się w środku.

Nie został nikt, kto by wiedział, czym jestem. Kto by się tego nie bał.

Samotność jest gorzka na moim języku, kiedy przełykam ją z tym, czego nie mam komu powiedzieć. 

Tap, tap - mówi kran w kuchni.
Nie odpowiadam.